دنیای مضحکیه ! پای عهدو پیمونی که من هستم و تو موندی تا بودی ! کمتر کسی هست و موند !

خوب مهم نیست سال 10 سالم از شروع هزاره سوم گذشته خنده داره راجع به عهدو پیمون داستان سرایی...

بهت افتخار میکنم حتی اگه الان استخونات با خاک وطن یکی شده باشه...

بر اون خاک بوسه میزنم... 

چه برسی چه نه من همیشه جون به لبم...! انگار...

جای خالی بعضیا یه جوریه ! مثه جای خالی تو بعد یه سال و 2 ماه و 5 روزی که رفتی...

وقتایی که تصمیمای غلط میگیرم وقتایی که اشتباه میرم راه رو بیشتر میسوزونه منو ! نبودنت...

آره نبودنت ، ترک دنیات ! نهایتا منو هم تارک میکنه از دنیا که کاش اینجوری شه...

یکسال گذشت ... بی تو گذشت... بی تویی که روح زندگیم بودی...

بهای آدم شدن برای من دفن کردن یارم بود... تو زیر خروارها خاکی و من...

گله یی نیست...